Życie w dębie - historia jelonka rogacza
Opis i zarys fabuły
Polana po polskiej stronie Odry jest wyjątkowym siedliskiem. Wiosną powalony dąb staje się punktem orientacyjnym dla ptaków wędrownych, a teren wokół miejscem godów saren. Jesienią gromadzą się tu jelenie. Otaczający las to bór mieszany o bogatej florze i faunie. Odra tworzy specyficzny klimat, dzięki któremu życie trwa tu także zimą. W częściowo zamarzniętej rzece polują bieliki, wydry i zimorodki. Przede wszystkim jednak żyje tu największy chrząszcz Europy, jelonek. Dęby są dla niego kluczowe, zarówno żywe, jak i martwe. Jego larwy od dziesięcioleci rozwijają się w powalonym pniu, który z czasem, dzięki pracy owadów, innych zwierząt oraz działaniu wiatru i pogody, zamienia się w cenny humus. Dorosłych chrząszczy i ich larw wypatrują dziki, dzięcioły i sójki, wyczuwając ich żerowanie w starym drewnie. Larwa spędza w ziemi od 3 do 7 lat, by zwykle po burzy zakończyć ukryte życie i wyjść na powierzchnię jako okazały owad.