Opis i zarys fabuły
Autorzy serii prezentują bogactwo natury w ciągu jednego całego roku. Cykl składa się z 12 odcinków, z których każdy odpowiada kolejnemu miesiącowi. Rozpoczyna się zimą w styczniu i lutym, przybliżając długie, ciemne noce i obniżające się temperatury. Następnie, w marcu, kwietniu i maju, przechodzi w okres wiosny. W kwietniu prezentowane są cuda nowego życia, walka o utrzymanie dotychczasowego, starcia z żywiołami oraz romantyczne zaloty. Lato przychodzi z czerwcem, lipcem i sierpniem, natomiast jesienne miesiące to wrzesień, październik i listopad. Całość kończy się powrotem do zimy w listopadzie i grudniu Gdy nadchodzi luty, na półkuli północnej wydaje się, że zima nigdy się nie skończy. To jednak ostatni miesiąc jej pełni. Zarazem jest on najkrótszy w roku. Im dalej na północ, tym chłodniej i ciemniej, ale ośnieżony krajobraz odsłania niezwykłe piękno. W wielomiesięcznym mroku, gdy Słońce ledwie wznosi się nad horyzont, pojawia się zorza polarna. Powstaje, kiedy naładowane cząstki z najbliższej nam gwiazdy wpadają w atmosferę, a ziemskie pole magnetyczne odchyla je i prowadzi do zderzeń z gazami, tworząc widowiskowe światła. Także północna Japonia tonie w śniegu: jelenie sika i serau kędzierzawe wygrzebują spod niego skromny pokarm, zjadają nawet korę drzew, a część gatunków przybywa tu, by przeczekać zimę.