Życie w glinie wypalone - opowieść o Wandzie Szrajberównie

Opis i zarys fabuły

Film opowiada historię życia i twórczości wyjątkowej kobiety początków XX wieku Wandy Szrajberówny nauczycielki, malarki, ilustratorki, ceramiczki i projektantki, działaczki i inicjatorki promocji i rozwoju sztuki. Przywraca pamięci o tej niezwykle wrażliwej, a jednocześnie przebojowej, pełnej pasji, ambicji i uporu artystce i propagatorce przemysłu ludowego. Szrajberówna w sposób szczególny umiłowała ceramikę ludową, co pozwoliło jej wyspecjalizować się w tej dziedzinie. W terenie pozyskiwała obiekty muzealne, wyruszając samotnie w podróż i odnajdując ośrodki garncarstwa ludowego w najodleglejszych zakątkach Polski. Jednocześnie jej osobowość artystyczna charakteryzowała się niezwykłą skromnością i pokorą, co współcześnie nastręcza problemy w identyfikacji jej prac, których nigdy nie sygnowała. Inspirowała się ludowością i w takim duchu wykonywała swoje kropielniczki, kapliczki, figurki świętych, aniołki, krzyżyki, które w dwudziestoleciu międzywojennym cenione były za wysoki poziom artystycznego wykonania. Podstawę filmu stanowią fabularyzowane zdjęcia, ilustrujące ścieżkę zawodową i artystyczną Wandy Szrajberówny. W filmie wykorzystany został bogaty materiał fotograficzny i faktograficzny dotyczący życia i twórczości artystki i epoki, w której żyła.