Żeby nie było śladów

Opis i zarys fabuły

Warszawa, maj 1983 roku. Chociaż stan wojenny został zawieszony, wszelkie przejawy protestu są brutalnie tępione. Maturzysta Grzegorz Przemyk, syn opozycyjnej poetki Barbary Sadowskiej, zostaje zatrzymany przez patrol. Skatowany chłopak umiera po dwóch dniach agonii. Świadkiem tych wydarzeń jest jego kolega, Jurek Popiel, który decyduje się walczyć o sprawiedliwość. Nie chce, żeby bestialstwo funkcjonariuszy komunistycznego systemu uszło płazem. Początkowo władza nie przejmuje się jego groźbami. To zmienia się, kiedy w dniu pogrzebu Przemyka za trumną podążają tłumy. Generał Czesław Kiszczak, minister spraw wewnętrznych, osobiście nadzoruje operację, której celem jest ukrycie prawdy. Jurka oraz jego najbliższych śledzi armia esbeków.