Opis i zarys fabuły
Historia ludzi działających w polskim ruchu oporu podczas II wojny światowej. Rok 1941. Na terenie Anglii kończy się szkolenie pięcioosobowego oddziału Polaków, którzy mają zostać zrzuceni na teren okupowanej ojczyzny, by przeprowadzać akcje dywersyjne. W jego skład wchodzą zawodowy major Wojska Polskiego Czesław Konarski (Jan Englert) i jego dwaj synowie - sportowiec i porucznik WP Władek (Jan Wieczorkowski) i student medycyny Michał (Jakub Wesołowski). Wszyscy trzej po klęsce wrześniowej przedostali się do Anglii. Żona Czesława, lekarka Maria (Katarzyna Gniewkowska), została w Polsce i nie wie, co dzieje się z jej bliskimi. Pozostali członkowie oddziału to absolwent architektury Markiewicz (Antoni Pawlicki), pochodzący z rodziny rzemieślniczej z warszawskiej Pragi, oraz Bronek Woyciechowski (Maciej Zakościelny), przed wojną jedyny dziedzic fortuny warszawskiego fabrykanta. W Warszawie przebywa narzeczona Bronka, aktorka Wanda (Maja Ostaszewska). Sądzi, że ukochany nie żyje i nie widzi sensu życia dla siebie. Zażywa truciznę i trafia do szpitala, gdzie ratuje ją doktor Maria Cichociemni rozdzielają się. Janek zamieszkuje u stolarza Maciejewskiego. W przystojnym gościu podkochuje się 16-letnia wnuczka gospodarza Jadzia. Z kolei Bronek zatrzymuje się u kolejarza Edwarda. Jego żona, Wisia, próbuje uwieść młodego dywersanta. Czesław i Michał wprowadzają się do dworku Dobrzańskich, gdzie pracują nad zorganizowaniem komórki kontrwywiadu. Bronek spotyka się ze swoimi ludźmi. Chcą oni wbrew rozkazom ponownie przeprowadzić zamach na zdrajcę, któremu udało się ujść z życiem. Władek podejmuje nieudaną próbę ucieczki z więzienia. Ponownie trafia na gestapo. Leon Sajkowski stara się udowodnić niemieckim władzom, że jego rodzina nie jest żydowskiego pochodzenia. Jednak urzędnicy ignorują składane przez niego podania. Karol zaprzysięga Wandę i swojego dawnego podwładnego Woźniaka.