Opis i zarys fabuły
Historia ludzi działających w polskim ruchu oporu podczas II wojny światowej. Rok 1941. Na terenie Anglii kończy się szkolenie pięcioosobowego oddziału Polaków, którzy mają zostać zrzuceni na teren okupowanej ojczyzny, by przeprowadzać akcje dywersyjne. W jego skład wchodzą zawodowy major Wojska Polskiego Czesław Konarski (Jan Englert) i jego dwaj synowie - sportowiec i porucznik WP Władek (Jan Wieczorkowski) i student medycyny Michał (Jakub Wesołowski). Wszyscy trzej po klęsce wrześniowej przedostali się do Anglii. Żona Czesława, lekarka Maria (Katarzyna Gniewkowska), została w Polsce i nie wie, co dzieje się z jej bliskimi. Pozostali członkowie oddziału to absolwent architektury Markiewicz (Antoni Pawlicki), pochodzący z rodziny rzemieślniczej z warszawskiej Pragi, oraz Bronek Woyciechowski (Maciej Zakościelny), przed wojną jedyny dziedzic fortuny warszawskiego fabrykanta. W Warszawie przebywa narzeczona Bronka, aktorka Wanda (Maja Ostaszewska). Sądzi, że ukochany nie żyje i nie widzi sensu życia dla siebie. Zażywa truciznę i trafia do szpitala, gdzie ratuje ją doktor Maria Dzięki zeznaniom Muchy Bronek zostaje oczyszczony z zarzutów. Zaczyna się przygotowywać do wykonania wyroku na Gerardzie Majerze. Mosler domaga się coraz większej sumy za pomoc w ucieczce z getta. Rodzina Sajkowskich decyduje się sprzedać cenny obraz. Michał poznaje służącego w policji brata Hani, Olka. Sądzi, że może się on przydać w konspiracji. Major Halbe żąda od Karola informacji z męskiego oddziału, gdyż do tej pory otrzymywał wiadomości z grupy kobiecej. Karol poprzez Grażynę nawiązuje odpowiednie kontakty.